Ben ik op terminal een verantwoord chauffeur, met mijn Ducati op het circuit kan ik me al eens wat uitleven…

Vanaf 2006 ben ik reserve foreman. Dat betekent dat ik de ploeg kan nemen bij afwezigheid van de foreman of indien er veel activiteit is.

De job op zich is zeer afwisselend. Als reserve foreman stuur je immers de operaties. Dit betekent zowel computerwerk, leiding geven, improviseren, creatieve oplossingen zoeken…

Het is voor mezelf dan ook bijzonder nuttig dat ik alle mogelijke functies heb doorlopen, zowel aan boord van het schip als aan de wal. Je weet beter waarover je het hebt, wat er wel of niet mogelijk is.

Het contact met de vrachtwagenchauffeurs is een bijkomend pluspunt van deze functie. Er zijn veel contacten met veel verschillende personen uit jawel, veel verschillende landen. Enige talenkennis is hier dan ook zeker meegenomen.

* Curt is havenarbeider. Havenarbeiders worden aangeworven en opgeleid door de haven zelf, en dus niet door PSA.

Eerst kregen we 14 dagen theoretische opleiding over behandeling van papierproducten, daarna gingen we met zijn 8-en naar Zweden, om bij Stora Enso wat praktijkervaring op te doen.

Als op 8 januari 2000 het eerste schip werd behandeld, verliep alles probleemloos!

Ondertussen ben ik foreman geworden en sta ik in de ploeg met mijn 7 collega’s van het eerste uur.

We hebben hier uiteraard al heel wat ervaring opgebouwd. Toch blijft de sector evolueren en moeten wij telkens bijleren. Zo behandelen wij hier sinds een 2-tal jaar ook woodpulp.

Of ik mijn job graag doe? Na 9 maand afwezigheid vorig jaar ben ik teruggekomen, op rust gaan is blijkbaar nog niet voor mij weggelegd. Moet ik daar nog meer uitleg bij geven?

Het is hier gewoon plezant werken! We hebben een hele goede ploeg, wij zijn méér dan collega’s. Natuurlijk hebben we hier wel eens discussies, maar voor we naar huis gaan, is dat allemaal weer bijgelegd.

* Daniel is havenarbeider. Havenarbeiders worden aangeworven en opgeleid door de haven zelf, en dus niet door PSA.

In 1998, wanneer de voorbereidingen voor de Wielingen Terminal van start gingen, maakte ik de overstap. Ik heb er nog geen dag spijt van gehad. Elke dag brengt weer iets anders met zich mee. De job is ondertussen danig uitgebreid. Het ene moment los ik een technisch probleem op aan een computer, het andere moment begeleid ik complete IT-projecten, dan geef ik weer opleiding aan havenarbeiders aangaande het gebruik van de computersystemen.

Maar ook het menselijke aspect van de job geeft mij grote voldoening. In een relatief kleine ploeg ‘kent ons ons’! Er heerst een goede sfeer tussen de collega’s. Belangrijk in een job als de mijne waar zo’n 80% uit IT bestaat en 20% uit ‘mensenwerk’. IT en operaties moeten elkaar aanvoelen en begrijpen.

En de technologische evolutie staat uiteraard niet stil. Nieuwe management tools dringen zich op, operationele processen worden voortdurend geëvalueerd… Werk aan de winkel!

De havenmicrobe heeft me gebeten!

Dat mijn werkdagen daardoor om 07.00h ’s ochtends beginnen, neem ik er graag bij!

In 1997 werd het bedrijf overgenomen door het toenmalige Hessenatie (nadien opgenomen in PSA HNN en nu onderdeel van PSA Zeebrugge). Mijn takenpakket werd verder uitgebreid met o.a. de voorbereiding van de personeelsadministratie.

Twee jaar geleden werd ik uiteindelijk assistente van Jacques Reyniers, de general manager van Container Handling Zeebrugge (CHZ). Vandaag ben ik dan weer een manusje van alles, maar dan op een ander niveau… Ik beman (of bevrouw) de receptie, doe nog steeds de voorbereiding van de personeelsadministratie, tal van andere administratieve zaken én ik neem er met plezier een aantal taken bij voor Jacques. Ik doe het allemaal even graag!

Een drukke job, dat is een feit. Maar ik doe hem met plezier. Je geapprecieerd voelen, merken dan collega’s op je rekenen, … reden genoeg om elke dag met de glimlach te komen werken! Meer dan vroeger zelfs… Want mijn 4/5de regime heb ik ondertussen alweer verruild voor een fulltime job. Kwestie van alles onder controle te houden.

En de stress? Die skeeler of BBB ik er wel af!

Gaandeweg ben ik echter meer geëvolueerd naar elektriciteit. Ik kwam eerder toevallig in contact met Container Handling Zeebrugge (CHZ). De eerste gesprekken met een collega van CHZ vonden plaats in – jawel – een ziekenhuiskamer.

Hersteld en wel ben ik in augustus 98 als ploegelektrieker aan de slag gegaan bij CHZ. Eind 2005 ben ik doorgegroeid naar brigadier. Een veelzijdige job waarin organisatie, administratie en technische zaken perfect afwisselen.

Een sleur wordt het nooit. Daarvoor evolueert alles te snel. De nieuwe kranen die vorig jaar bij CHZ werden in gebruik genomen, hebben nogal wat nieuwe techniek aan boord. En dan zijn er nog de nieuwe spoorkranen, de toekomstplannen aan het Albert II dok, …

Voor CHZ heb ik bij een aantal havenfirma’s gewerkt. Maar de sfeer, de appreciatie, de collegialiteit, … het steekt er hier met kop en schouders bovenuit.

Werken in de haven, het is een microbe. Ik betrap mezelf er telkens op na een verlof: ‘ik heb deze terminal gemist!”.